योगेन्द्र उपाध्याय "पुष्प"

प्रिये म तिमी बिना मर्छु !
किन ? म हावा हो र ?
प्रिये तिमी मेरी प्राण हौ !
किन ? म भूत होर ?
प्रिये तिमी बिना संसार नरमाइलो !
किन ? म नृत्याङ्गना हो र ?
प्रिये तिम्ले मागे जे पनि दिन्छु !

कैले कैले मेरो मनमा विचार आँउछ
तिम्रो त्यो कपालमा जुम्रा छ, चाँया छ,
त्यसलाई कुहिएको प्रोटिन भन्न मिल्छ
तर प्रिये साहित्यमा रेश्मी भनिन्छ
कैले कैले मेरो मनमा विचार आँउछ
तिम्रो त्यो आँखामा कचेरा छ, नुन पानी छ,
त्यसलाई गाँउघरको कुवाँ भन्न मिल्छ,
तर प्रिये साहित्यमा गाजलु भनिन्छ

भाषण नं. १ दृश्य र अदृश्यमा
नेता- यो गाँउको आमूल परिवर्तन गर्छु (भोकै नाङ्गै बनाएर)
खोलामा पुल बनाउँछु (मेरो घरमा सिमेन्ट आँउछ)
बाटो बनाउँछु (छोराको अमेरिका जाने बाटो खुल्छ)
शान्ति आँउछ देशमा (द्धन्द्ध हुँदा लुट्न सजिलो)
हत्या हिंशा रोक्छु मैले (नयाँ आयोग, आफन्तको रोजगार)
शिक्षित गराउँछु सबै जन्ता (भैगो, आन्दोलन गर्नलाई)

माया दुई आत्माको मिलन हो भने,
मरेपछि प्रेम गर
मायामा सुख मिल्छ भने,
कर्मयोग बन्द गर
मायामा संसार भुलिन्छ भने,
मधुशाला बन्द गर

प्रीये तिम्रो न्यानो यादले,
सिरकको काम नगर्दो रहेछ
प्रीये तिम्रो मीठो मायाले,
भोको पेट नभर्दो रहेछ